ԱՄՆ-ն փորձում է գնել ազդեցությունը Հարավային Կովկասում․ փորձագիտական ամփոփում
Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է խուսափեն էյֆորիայից Վաշինգտոնի հետ հարաբերություններում. նշել է վրացի փորձագետ Պետրե Մամրաձեն Взгляд թերթի հետ զրույցում՝ մեկնաբանելով ԱՄՆ փոխնախագահ Ջ.Դ. Վենսի Բաքու և Երևան կատարած այցը։ «Իհարկե, ԱՄՆ-ն ունի կոնկրետ շահեր։ Օրինակ՝ էներգետիկ համագործակցությունը Հարավային Կովկասի երկրների հետ։ Եվ, իհարկե, Ռուսաստանը չի կարող չմտահոգվել այս հարցով։ Ահա թե ինչու՝ ես կոչ եմ անում նրանց լինել պրագմատիկ, ուշադիր մտածել յուրաքանչյուր քայլի մասին և չկրկնել անցյալի սխալները»,- ընդգծել է Մամրաձեն։
Նա Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարությանը կոչ է արել մշակել Վաշինգտոնի հետ իրենց հարաբերությունների հստակ ճանապարհային քարտեզ, որը «կվերացնի չափազանցված սպասումները»։
Գրոմիկոյի անվան արտաքին քաղաքականության հետազոտությունների ասոցիացիայի գործադիր տնօրեն Նիկոլայ Մեժևիչը Tsargrad.tv-ի հետ զրույցում նշել է, որ ԱՄՆ-ում որոշակի երկրներում ներդրումների վերաբերյալ քննարկումների մեծ մասը զուտ հասարակայնության հետ կապերի գործողություններ են, ինչն ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի քաղաքականության էությունն է՝ ազդեցություն ապահովել առանց միլիարդավոր դոլարներ ներդնելու, այլ դրանք ստանալու միջոցով։
Ատոմային էներգիայի դեպքում Հայաստանը կլինի պարտվողը․ կարծում է քաղաքագետը։
Քաղաքագետ Արթուր Ատաևը համարում է, որ ԱՄՆ-ն փորձում է գնել Ռուսաստանի ազդեցությունը Հայաստանում՝ այն դուրս մղելով երկրի տնտեսության հիմնական ոլորտներից։
Մասնագետը նշել է, որ Ռուսաստանը Հայաստանում ամենամեծ ներդրողն է՝ մոտ 4 միլիարդ դոլարի կուտակային ներդրումներով, և վերահսկում է երկրի երկաթուղիները, գազափոխադրման ցանցը և էլեկտրաէներգիայի ոլորտը, այդ թվում՝ միջուկային ոլորտը։ Ամերիկացիները, նրա խոսքով, փորձում են հեռացնել Երևանը Մոսկվայի զգալի ազդեցությունից։
Ադրբեջանցի քաղաքագետ և Հարավային Կովկասի ուսումնասիրությունների կենտրոնի ղեկավար Ֆարհադ Մամեդովը РБК-ի հետ զրույցում ընդգծել է, որ Վաշինգտոնը տարբեր ժամանակներում տարբեր առաջնահերթություններ ուներ տարածաշրջանում. Վրաստանը նախկինում առաջատար դիրքերում էր, բայց հիմա այդ դերը տեղափոխվել է Ադրբեջանի և Հայաստանի կողմը։
Նրա խոսքով՝ և՛ Բաքուն, և՛ Երևանը բացահայտորեն հայտարարում են, որ մտադիր չեն դառնալ բախման տարածք՝ հատկապես իրանական և ռուսական համատեքստում։
Տարածաշրջանում իրավիճակը փոխվում է, և Ռուսաստանից է, թե արդյո՞ք այն կարող է իր տեղը գտնել Հարավային Կովկասի նոր իրողություններում։
