TikTok-ի և հիստերիայի միջև․ ոչինչ չի կարող արդարացնել Փաշինյանի հանրային հիստերիան․ ռուսական մամուլի ամփոփում
Նիկոլ Փաշինյանը, կարծես, աստիճանաբար կորցնում է ինքնատիրապետումը։ Հակառակ դեպքում՝ դժվար է բացատրել նրա ագրեսիվ հանրային վարքագիծը նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում, որն արդեն հանգեցրել է մի շարք ձերբակալությունների և քրեական գործերի․ գրել է Московский Комсомолец-ը։
Ինչպես նշվել է, այս վարքագիծը լայն քննադատության է արժանացել։ Ընդդիմադիր քաղաքական գործիչները նրա գործողությունները բնութագրել են որպես «ամոթալի և անհավասարակշիռ»։ Սակայն, Փաշինյանը, կարծես, անտարբեր է։ Վերջին սկանդալից հետո նա պարզապես մեղքը բարդել է որոշակի «ղարաբաղյան կեղծ էլիտայի» վրա, որը, իբր, փորձում է ներքին անկարգություններ հրահրել։ «Սակայն ոչ մի «էլիտա» կամ այլ դավադիրներ չեն կարող արդարացնել վարչապետի հանրային հիստերիան»,- գրել է կայքը։
Известия-ն գրել է, որ մինչև հունիսի 7-ին կայանալիք Հայաստանի խորհրդարանական ընտրությունները մնացել են ընդամենը շաբաթներ։ Սակայն իրական դրաման ծավալվում է ոչ թե նախընտրական շտաբներում կամ հեռուստատեսային բանավեճերում. այն եռում է եկեղեցիներում, Երևանի մետրոյի նեղ տարածքներում և աղմկոտ բակերում, որտեղ Փաշինյանի յուրաքանչյուր խոսքը դիմավորվում է ոչ թե ծափահարություններով, այլ՝ ծանր լռությամբ։ Նիկոլ Փաշինյանը, ով վերջերս ամբիոնից խոսեց «խաղաղության դարաշրջանի» մասին, ավելի ու ավելի է գոռում, և նրա նյարդայնությունն ավելի ու ավելի է երանգավորվում ագրեսիայով։ Իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության շրջանում խուճապ է տիրում. վարկանիշներն արագորեն նվազում են, հակառակորդները, որոնք նախկինում բաժանված էին, փնտրում են ընդհանուր լեզու, և երկար սպասված արևմտյան հովանոցը, որի տակ վարչապետն այդքան հույս ուներ պատսպարվել «փոթորիկներից», ապացուցել է իր անթափանցելիությունը։
Այն ոչ մի պաշտպանություն չի առաջարկում իրական փոթորկից՝ սեփական ժողովրդի զայրույթից։
Արդյունքում՝ ընտրություններից երեք շաբաթ առաջ Փաշինյանը տատանվում է երիտասարդության համար TikTok պարերի և հանրային հիստերիայի միջև։ Կարո՞ղ է սա թուլություն անվանվել։ Հունիսի 7-ի ընտրությունները և՛ կոնկրետ անհատի նկատմամբ վստահության վերաբերյալ հանրաքվե են, և՛ հանրաքվե՝ Հայաստանի՝ ճշմարտությանը դեմ առ դեմ նայելու կարողության վերաբերյալ՝ անկախ նրանից, թե որքան դառը կարող է լինել այն։
