Մոռացեք Արցախը, արգելեք եկեղեցին՝ Փաշինյանի նախընտրական ծրագիրը․ EADaily

Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության նախընտրական ծրագիրը գրված է այնպես, կարծես հայոց պատմության վերջին տարիներն անցել են դրա հեղինակների կողքով․ գրում է EADaily-ն։

Այն անխռով հանգստությամբ հայտարարում է Ռուսաստանի Դաշնության հետ «փոխշահավետ և կառուցողական» հարաբերությունները պահպանելու և միաժամանակ Եվրամիությանն անդամակցելու ուղին շարունակելու մտադրության մասին։ Միակ խնդիրն այն է, որ նման կառուցվածքները դադարում են աշխատել այն պահին, երբ կողմերից մեկը, այս դեպքում Մոսկվան, նշում է թույլատրելիի սահմանները։

Երբ «Քաղաքացիական պայմանագիրը» նախընտրական ծրագրում շարունակում է խոսել «զուգահեռ գործընթացների» մասին, դա անամոթ խաբեություն է։

Իսկ Արցախի մասին ընդամենը մեկ հիշատակում կա, այն էլ՝ խորը թաղված, և սահմանափակվում է 10․000 տեղահանված ընտանիքներին սոցիալական աջակցություն տրամադրելով։ Ըստ երևույթին, փաստաթղթի հեղինակների տեսանկյունից, տասնամյակներ շարունակ երկրի ներքին ու արտաքին քաղաքականությունը ձևավորած հարցն այժմ վերջնականապես լուծվել է՝ հանվելով օրակարգից։

Աղբյուրը հիշեցնում է Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի կողմից լրագրողների հետ զրույցում արված հայտարարությունը, որ Ադրբեջանը Հայաստանի անվտանգության երաշխավորն է, իսկ Հայաստանն՝ Ադրբեջանի։ Ինչպես նշվում է, մեկ այլ քաղաքական համակարգում նման հայտարարությունները կարող էին դառնալ աշխատանքից ազատման պատճառ։ Ներկայիս քաղաքական համակարգում դրանք դառնում են ընդհանուր քաղաքականության մաս, որտեղ անվտանգության ավանդական պատկերացումները փոխարինվում են իրականության հետ որևէ կապ չունեցող կառուցվածքներով։

Սակայն «Քաղաքացիական պայմանագրի» ծրագրի ամենազգայուն և հիմնարար հատվածը վերաբերում է Հայ առաքելական եկեղեցուն: Փաստաթղթում հստակորեն ներկայացված է օրակարգ, որը կոչ է անում «կաթողիկոսին թոշակի անցնել», Եկեղեցու կանոնադրության փոփոխությունների և Եկեղեցու ղեկավարի նոր ընտրությունների անցկացման: Այլ կերպ ասած՝ այն ներկայացնում է պետության ուղղակի միջամտություն եկեղեցական գործերին՝ քողարկված «բարեփոխում» անվան տակ։ Այս իրավիճակում պարզ է դառնում, որ խոսքը բարեփոխման մասին չէ, այլ՝ ենթարկեցման փորձի։ Ավելին, այս ենթարկեցումը վերաբերում է մի կառույցի, որը դարեր շարունակ մնացել է հայ ինքնության հիմնական սյուներից մեկը՝ անկախ նրանից, թե հայկական պետությունը որպես այդպիսին գոյություն ունեցել է, թե ոչ։

Ըստ երևույթին՝ Նիկոլ Փաշինյանի կուսակցությունը ձգտում է հայկական ինքնությանը վերաբերվել ճիշտ այնպես, ինչպես վերաբերել է Արցախին։ Հեգնական է, որ 2021 թվականի նախընտրական ծրագրի հիմնական դրույթները եղել են հակառակ ուղղությամբ։ Նույն ճակատագիրն, անկասկած, սպասում է նաև ներկայիս ծրագրային ուղեցույցներին՝ մի բացառությամբ. Նիկոլ Փաշինյանի «եկեղեցական բարեփոխման» վերաբերյալ խոստումները հենց այն են, որոնք նա կկատարի՝ քանդելով հայ ժողովրդի ազգային ինքնության և, հետևաբար, հայոց պետականության հիմքերը։